0001 15-3-2014Verslag van de Voor en Door 2014 in Eemnes.

Op zaterdagochtend de 15e zou mijn dochter langskomen om een tafel bij ons op te slaan. Zij zit midden in de verhuizing. Ik vond het niet vervelend dat ik daardoor de ochtendsessie niet zou bijwonen. Ik zeil niet meer, maar mocht dat nog wel gaan gebeuren, dan zal dat ergens op een plas zijn in het Hollandse plassengebied of ergens op een Fries meer, ongetwijfeld het Sneekermeer, waar Koen vlakbij woont. Het besluit te gaan varen wordt dan gemaakt op het moment dat je je kop uit de kajuit steekt, naar de wolken kijkt, of aan de hand van het weerbericht op het lokale radiostation.

Dus thuis nog geluncht. Tijdens de lunch de laptop even aangezet om op de Kolibrisite het juiste adres en postcode op te zoeken voor de boordnavigator. Zag meteen dat er tussen 13.00 en 13.30 geluncht werd, dus als ik om kwart voor een vertrok, zou ik, als ik rustig reed, om kwart over een daar zijn. Dat klopte ook. Maar toen ik binnen kwam begon de lunch net. Dat heb je met Nederlanders, en vooral zeilende Nederlanders. Als het over het weer gaat, wordt meteen de tijd uit het oog verloren.

Aan de lunchtafel even lekker zitten kletsen met Berry en Jan. Die waren gekomen voor de meteorologielezing en gingen dus na de lunch weg. ik heb een paar foto's van de lunch gemaakt en daarna van het begin van de lezingen van Piet Smit, wiens lezing over tochtvoorbereiding gaat. Tijdens het fotograferen en rondlopen, luisterde ik wel naar wat hij te zeggen had. Onder andere dit: "De voorbereiding van tochten begint al in de winter bij het onderhoud van de boot. Je moet er van overtuigd zijn dat je boot 100% in orde is. Je moet er blindelings op kunnen vertrouwen." Zo gaf hij aan dat hij bij de spruit van de achterstag zag dat er twee draden waren gebroken. Die spruit is meteen vervangen. Je moet geen gesodemieter hebben op momenten dat je dat helemaal niet kan en wilt hebben! (Zie hiervoor ook “De zeilsport” van ir. J Loeff, pagina 133 in de uitgave van 1977).
Klik hier voor het document Tochtvoorbereiding van Piet Smit

Anita's lezing ging over solozeilen. Toen ik binnen kwam om wat foto's daar te maken, was zij net bezig te vertellen dat het uitermate verstandig is bij vertrek al voedsel, in welke vorm dan ook, klaar te maken en bij de hand te hebben. Er is niemand aan boord die dat voor jou kan doen, dus moet je vooruit zien. Een voorbeeld dat aantoont hoe het mis kan gaan was het volgende: altijd maakt zij een paar boterhammen voor de middag klaar, behalve toen ze op het Duitse Wad aan het varen was. Er was berekend dat de overtocht zo'n zes uur zou duren en daarom maakte geen boterhammen klaar. De overtocht bleek veertien uur te duren! Zie je het voor je?

Ik heb slechts twee tips gehoord. Ik ben er daarom van overtuigd dat de gezelschappen die bij beiden kwamen luisteren, weer naar huis zijn gegaan en onderweg er naar toe, maar thuis natuurlijk ook flink zijn gaan nadenken over de aanpak voor het komende vaarseizoen. Een prachtig voorbeeld van vóór kolibristen, dóór kolibristen.

Hierna ben ik weggegaan. Heb aan een tafeltje in het restaurant van De Hilt, onder het genot van een biertje, deze tekst zitten schrijven op m'n iPad. Heerlijk hoor die WiFi-verbindingen.